O rasie / Cairn i Westie

"Cairn Terrier i West Highland White Terrier(Westie) mają wspólne pochodzenie i wiele wspólnych cech. Te szorstkowłose pracujące teriery polowały na borsuki, wydry i lisy, które zamieszkiwały skaliste wzgórza oraz kamienne kopce w zachodniej Szkocji. Praca na obrzeżach skalistych nor była zupełnie inna od pracy w miękkiej ziemi. Westie i Cairny nie musiały być szczególnie nieustraszone, przede wszystkim musiały być zbudowane tak, aby fizycznie sprostać wśliźnięciu się pomiędzy wąskie skaliste prejścia i móc wrócić z powrotem!"
więcej o historii:
http://www.janedogs.com/cairn-and-west-highland-white-terriers/

Dzisiaj West Highland White Terrier stał się modnym psem wystawowym, bo jest tak bardzo spektakularny. Nikt nie mówi o tym ile pracy trzeba włożyć, aby ten pies tak wyglądał. Cairn Terrier pozostał w dużym stopniu niezmieniony i nadal mocno podobny do pracującego przodka.
Chociaż pozornie nie tak efektowny jak Westie, Cairn wciąż zdobywa ringi wystawowe w coraz większej ilości krajów.

Westie dzisiaj


"West Highland White Terrier początkowo był znany jako biały Cairn.
Po rodzieleniu puli genów od Cairnów, mały biały pies pod wpływem wystaw zmienił się w eleganckiego przedstawiciela rasy, którą znamy do dźiś. Jako West Highland White Terrier stał się owocem pracy biegłych w rzeźbieniu szaty, a jego wygląd zmienił się dramatycznie. Z szorstkiej szaty Cairna sprzed wieku, jego szata zamieniła się na obecnie modny nierówny, załamujący się włos tzw. "broken coat".
Dzisiejszy kształt Westie zmodernizowany został następująco:
jego plecy są krótsze niż u przodków Cairnów, ogon jest wyżej osadzony, głowa jest obszerniejsza w stosunku do ciała, łuki brwiowe są wyraźniej zaznaczone, w przednich nogach łapy skierowane prosto do przodu, stawy skokowe są umieszczone bardziej pod tułowiem, porusza się bardziej wąsko niż Cairni przodek i występuje tylko w jednym kolorze - białym!"

więcej na stronie: http://www.janedogs.com/cairn-and-west-highland-white-terriers/

Nadal jest to pies bardzo przyjaźnie nastawiony do ludzi i potrzebujący dużo kontaktu z człowiekiem. Jest dobrym kompanem podczas różnych wycieczek, przyjazny dla dzieci i zwierzątek domowych o ile je zna. Nieprawdą jest, że jest to pies dla alergików. Wszystko zależy od rodzaju alergii. Przy niektórych formach pies szorstkowłosy nie przeszkadza. Każdy przypadek jest indywidualny.

Cairn dzisiaj


"Dzisiaj standard rasy wymaga aby Cairn Terrier był umiarkowany we wszystkim - w kończynach, kośćcu, długości tułowia, szerokości i głębokości jak również w ruchu. Ale w tym samym czasie musi być silny i muskularny co umożliwia jego gibkiemu ciału pracę w wąskich szczelinach.
Jeśli pies musi szybko wycofać się, głowa Cairna musi być dostatecznie mała aby ułatwić wyjście, tak aby nie utknął pomiędzy skałami, ale dostatecznie duża aby utrzymać silną szczękę.
Jego solidny wygląd uwydatnia szorstka szata, która winna być prezentowana naturalnie, bez przesadnego trimmingu.

Cairn Terrier występuje w szerokiej gamie kolorów. Pręgowanie występuje we wszystkich umaszczeniach. Ciekawostką w pręgusach jest to, że ciemny Cairn jako szczenię może być pszeniczny pręgowany.
Pręgowane Cairny najbardziej zmieniają umaszczenie w ciągu całego życia...
Żaden artykuł o Cairnach nie byłby kompletny bez historyjki o "Toto" - która wypromowała Cairna na światowej scenie. Mała suczka o imieniu "Terry" zagrała "Toto" w filmie "Czarodziej z krainy Oz" MGM w 1939 roku. "Terry" w ogóle zagrała w 13 filmach, ale ten przyniósł jej sławę światową. Judy Garland, która zagrała z "Toto" po nakręceniu filmu "Czarodziej z krainy Oz" chciała ją zatrzymać, ale właściciel się nie zgodził, chociaż imię suczki później zostało zmienione na "Toto"."
materiały zaczerpnięte z > http://www.janedogs.com/cairn-and-west-highland-white-terriers/

Cairn jest niewielkim psem o bardzo żywym charakterze. Jak każdy terier jest ciekawski i pomysłowy. Jest to pies bardzo przyjacielski dla całej ludzkości. Chętnie uczestniczy w różnych psich sportach, np.agility.
Cairn może być dobrym przyjacielem dzieci, dobrze się czuje w towarzystwie innych psów. Ponieważ jest wybitnie inteligentnym psem wymaga więcej zabawy lub zajęć. Często potrafi zorganizować sobie zabawę sam.

Westie- książka

Książeczka dla tych, którzy się zastanawiają nad kupnem Westie.
Zawiera wiele praktycznych porad dla początkujących właścicieli.

Standard WEST HIGHLAND WHITE TERRIER

Wzorzec FCI nr 85 /12.01.2011/GB

Pochodzenie: Wielka Brytania
Data publikacji obowiązującego wzorca: 13.10.2010
Użytkowanie: terier
Klasyfikacja FCI: grupa 3 teriery, sekcja 2 teriery małe.
Próby pracy nie są wymagane

 

WYGLĄD OGÓLNY:
Mocno zbudowany. Głęboka klatka piersiowa i daleko do tyłu sięgające ostatnie żebra. Grzbiet prosty. Silne przednie kończyny, tylne dobrze umięśnione. Pies w widoczny sposób łączy silę z aktywnością.

ZACHOWANIE/TEMPERAMENT:
Pies mały, pełen wigoru, aktywny, charakteryzujący się wysoką samooceną. Czujny, wesoły, odważny, pewny siebie, ale przyjacielski.

GŁOWA:
Długość mózgoczaszki mierzona od guza potylicznego do oczu jest nieznacznie większa od długości kufy. Głowa obrośnięta jest gęstym włosem, trzymana pod kątem prostym lub nieco mniej szym do osi szyi, nie powinna być noszona, nisko do przodu.
Mózgoczaszka:
Czaszka: lekko wysklepiona. W partii czołowej winna mieć łagodny obrys. Nieznacznie zwęża się od uszu do oczu.
Stop: wyraźnie zaznaczony, tworzą go wydatne łuki nadoczodołowe i lekkie wgłębienie między oczami.
Trzewioczaszka:
Nos: czarny, dość duży, nie wystaje zanadto do przodu i mieści się w obrysie kufy.
Kufa: zwęża się stopniowo od oczu do koniuszka nosa, profil nie jest ani wklęsły ani opadający. Dobrze wypełniona pod oczami.
Uzębienie: szczęki mocne, jednakowej długości. Szerokie, gdyż kły są znacznie rozstawione, co wpływa na charakterystyczny dla rasy szelmowski wyraz. Jak na psa tej wielkości zęby duże. Zgryz nożycowy, to znaczy, że siekacze szczęki przykrywają przy ścisłym kontakcie siekacze żuchwy i są ustawione pionowo.
Oczy: szeroko rozstawione, średniej wielkości, nie powinny być duże i okrągłe, tak ciemne, jak to tylko możliwe. Nad oczami obfite brwi co nadaje psu bystry, inteligentny wyraz . Oczy jasne wysoce niepożądane.
Uszy: małe, pewnie stojące o spiczastych koniuszkach. Osadzone ani zbyt szeroko ani zbyt blisko siebie. Pokryte krótkim i gładkim, aksamitnym w dotyku, naturalnym, a nie strzyżonym. Uszy nie powinny być na końcach porośnięte długim jak frędzle włosem. Szerokie o zaokrąglonych koniuszkach, duże, o grubej chrząstce, a także pokryte obfitą sierścią uszy są wysoce niepożądane.

SZYJ A:
Wystarczająco długa, by unosić w prawidłowy sposób głowę. Silnie umięśniona, stopniowo rozszerza się u nasady i wtapia się w skośnie ułożone łopatki.

TUŁÓW:
Zwarty.
Grzbiet: prosty.
Lędźwie: szerokie i mocne.
Klatka piersiowa: głęboka, żebra dobrze wysklepione w swej górnej części, stają się odrobinę spłaszczone na bokach. Tylne żebra (rzekome) są długie, a odległość między ostatnim z nich a biodrami (słabizna) jest krótka, ale nie tak, aby wpływało to na swobodę ruchu.

OGON:
Długości 13 - 15 cm, porośnięty twardą sierścią, bez frędzli, tak prosty, jak to tylko możliwe, trzymany pionowo do góry, nie może być zakręcony nad grzbietem. Długi ogon jest wadliwy, a w żadnym wypadku nie może być skrócony.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie:
Łopatki: skośnie ustawione, szerokie, ściśle przylegające do klatki piersiowej. Staw barkowy jest wyraźnie wysunięty ku przodowi.
Łokcie: równolegle do osi tułowia i ustawione tak, by umożliwić swobodny ruch kończyn przednich.
Przedramię: kończyny przednie krótkie i dobrze umięśnione, proste, porośnięte sierścią krótką, szorstką i gęstą.
Łapy: kończyn przednich są większe od łap kończyn tylnych. Okrągłe, proporcjonalnej wielkości, mocne o grubych opuszkach. Porasta je twarda, krótka sierść. Pożądane czarne opuszki i pazury.
Kończyny tylne:
Wygląd ogólny: zad mocny, dobrze umięśniony i szeroki, kończyny krótkie, umięśnione i suche.
Uda: bardzo mocno umięśnione i nie za szeroko rozstawione.
Kolano: dobrze kątowane.
Stawy skokowe: należycie kątowane i dobrze ustawione pod tułowiem. Gdy pies stoi lub porusza się, pięty znajdują się dość blisko siebie. spionowane lub słabe są wysoce niepożądane.
Łapy: kończyn tylnych są mniejsze niż przednich, o grubych opuszkach. Opuszki i pazury powinny być czarne.

CHODY:
Wydajne i swobodne, a kończyny stawiane prosto do przodu. Przy ukośnym ustawieniu łopatek wykrok jest długi. Akcja tyłu swobodna, silna i wąska. Sztywne chody i iksowata postawa są wysoce niepożądane.

SKÓRA:
Bez oznak problemów skórnych.

SZATA:
Sierść: dwuwarstwowa. Włos okrywowy ok. 5 cm długości, jest twardy, bez śladu lokowatości. Podszerstek krótki, miękki i gęsty. Wysoce niepożądana sierść luźna, nie dość zwarta.
Umaszczenie: białe.

WZROST:
Wysokość w kłębie: ok. 28 cm.

WADY:
Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady i oceniane w zależności od ich stopnia oraz wpływu na zdrowie, sprawność i dobre samopoczucie psa.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
- Agresja lub wyraźna lękliwość;
- Psy posiadające wyraźne wady fizyczne lub zaburzenia charakteru powinny być dyskwalifikowane.

UWAGA:
Samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra umieszczone w worku mosznowym.

www.zkwp.pl